نشریه الکترونیک جهان گردش
مهدی سلطانیراد|به قول برخی از ما رسانهایها، گوینده یک محفل باید تیتر بدهد و بیگمان محمد درویش از همین طیف است.کارشناسی دغدغهمند و سخنور که نامش با محیط زیست عجین شده و عادت سرزدن به سرتاسر ایران برای انذار جهت مراقبت از ایران و خاک و زیست بومش هنوز از سرش نیفتاده.
درویش گویی برای هر محفل و مجلسی در کنار تزریق امید،حرف و سخن و آماری جدید از میزان نابودی مراتع و تالابهای ایران دارد و چنان مسلط و دقیق و همهفهم اعداد و ارقام را پشت سر هم ردیف میکند که چارهای جز رهاکردن آتشفشان خشم در درونت و یا برونریزی آه و افسوس نداری!
مثل عصر و غرب هشتم مرداد در کاشان، در حیاط خونه نقلی در محله تاریخی گذر آبانبار خان، سرایی که به همت موسسش اکبر رضوانیان، از اقامتگاهها و خانههای بومگردی سرشناس ایران است.
درویش که به تازگی کتاب (پایداری ایرانی)اش به چاپ چهارم رسیده، در این محفل باز هم از مخاطرات توسعه کاریکاتوری و مغشوش در ایران گفت.
از تجمع 2300 کارخانه در استان اصفهان که تهدیدی علیه محیط زیست هستند گفت و با انتقاد از عدالت توزیعی در پراکندگی صنایع پرسید چرا باید در کرانه و پهنای چهار استان شرقی ایران، در حوالی همین عدد شرکت و کارخانه صنعتی دایر باشد و چرا تنها در یک استان 2300 کارخانه باید فعال باشند؟!
درویش در عین حال، از ایرانیانی یاد کرد که پیوسته و همواره
@Iranecoco
@jahanegardesh
https://ble.ir/jahane_gardesh1
بدون دیدگاه